Raku in Frankrijk

De van oorsprong Japanse stooktechniek is populair vanwege zijn effecten op het uiterlijk van de glazuur. Bekend zijn natuurlijk de craquele's : een bijzonder fijn spel van craquelures, die ontstaan door de grote temperatuurschok. Na het stoken, dat bij mij in Frankrijk natuurlijk buiten gebeurt op een speciale Raku stookplaats, wordt het werk uit de hete oven (1000 graden) gehaald, met een Raku tang en in een ton met zaagsel geplaatst. Het zaagsel gaat branden door de hitte, en dan moet de ton worden afgesloten met een deksel. Hierdoor ontstaat reductie van zuurstof, die de invloed op het glazuur geeft. Dat proces duurt zo'n twintig minuten. Als de ton niet meer rookt, mag het werk eruit en verder afkoelen en moet worden schoongemaakt.

Glazuur effecten

Naast de craquelures is er nog een bijzonder effect op het resultaat: het glazuur krijgt een gouden of zilveren glans en de meeste glazuren veranderen van kleur, afhankelijk van de mate van reductie. Bijvoorbeeld, een glazuur met kopercarbonaat, krijgt een diepgroene en soms ook een rode gloed. Enige mate van kennis van glazuren is hiervoor noodzakelijk, maar zit bij mij in de workshop gewoon erbij. 

Oxides

Mijn specialiteit is het verwerken van oxides in de structuur van de scherf, waardoor het Raku effect nog groter wordt. Ook deze techniek hoort gewoon bij de cursus en wordt eenvoudig uitgelegd, zonder ingewikkelde recepten. 


Oorsprong van de Raku

De Raku techniek is een van oorsprong Chinees-Koreaanse techniek van pottenbakken die in Japan tot bloei is gekomen in de 16e eeuw. Het is nauw verbonden met de religieuze beleving van de theeceremonie van het Zen-Boeddhisme. Volgens de Zen-gedachte is het hoogste schoonheidsgevoel te beleven in niet perfecte voorwerpen, die de schoonheid van het dagelijkse leven symboliseren. Het karakter RAKU staat dan ook voor: vrede, genot, plezier, vreugde en geluk. De CHAWAN theekom is een eenvoudige vorm, waar een grote waarde aan toegekend werd.